- “Yeni Yahudi Aleyhtarlığına Karşı Çağrı” manifestosu Fransa’da yaygın olan İslam düşmanlığının bir yansıması mıdır?
Manifestoda bir tarafta barış içinde yaşayan “Fransız halkı” diğer tarafta şiddete eğilimli barbar Müslümanlar olduğu şeklinde bir resim çizilmektedir. Böylelikle Müslümanlar hükumetin kontrol altında tutması, şekil vermesi ve düzeltmesi gereken bir türlü asimile olamamış/uyum sağlayamamış “öteki” olarak resmedilmektedir. Açıklamada Müslümanlar ön plana çıkarılmasına rağmen Yahudi aleyhtarlığının Müslümanlarla sınırlı kalmadığını ve genel olarak Fransız toplumunda –özellikle aşırı sağ gruplar arasında– yaygın olduğunu hatırlatmak durumundayız. Fransa’daki Yahudi aleyhtarlığı gerçeğini inkâr etmeden (geçtiğimiz yıllarda en az 11 Yahudi öldürüldü) sosyopolitik veya kavramsal her tür analizden yoksun bu manifestonun toptancı yaklaşımının Müslümanları sırf Müslüman oldukları için hedef gösterdiğini söylemek yanlış olmayacaktır. Bu ise açık şekilde İslamofobik bir söylemdir.
- Manifestoyu kim yazdı ve imzalayan 300 kişi kim?
Manifestoyu imzalayanlar arasında değer ve geleneklerinin azınlık haklarından (jakoben asimilasyon anlayışı) üstün olduğunu savunan “jakoben” ve “aşırı laik” olarak nitelenebilecek isimlerin yer aldığı görülmektedir: Nicolas Sarkozy (Fransa eski Cumhurbaşkanı, sağ kanat), Manuel Valls (eski Başbakan, sol kanat), Gérard Cazeneuve (eski Başbakan, sol kanat), Pascal Bruckner (filozof, polemikçi), Alain Finkielkraut (Filozof, polemikçi), Pierre-André Taguieff (filozof, polemikçi), Laurent Wauquiez (Sağcı Cumhuriyetçi Parti lideri), Alexandre Devecchio (gazeteci) ve Elisabeth Badinter (filozof, feminist aktivist). Bu isimlerin yayın ve yorumları incelendiğinde “laiklik savunması”nı sıkça milliyetçi ve İslamofobik yorumlarla karıştırdıkları görülmektedir.
- Manifestonun yayımlanmasının ardından Fransa’da ne tür tartışmalar yaşandı?
Birincisi hem içerik hem biçim olarak manifestoyu destekleyenler. Bu grupta bulunanların “aşırı laiklik” taraftarı oldukları görülmektedir. Bunlar ayrıca İslamofobi’yi eleştirmenin İslami radikalleşmeyi doğuracağını düşünmektedir. Onlara göre İslam sadece Yahudi aleyhtarlığının kaynağı değil aynı zamanda liberal ve/veya Hristiyan toplumlardaki pek çok sorunun da ana kaynağıdır.
İkinci grup manifestonun amacı ve hedeflerini savunan ama içeriğinin bir kısmını veya biçimini eleştirenlerdir. Bunlar Yahudi aleyhtarlığı ile mücadele için verilen çabayı takdirle karşılıyor ve Yahudilerin maruz kaldığı pek çok şiddet olayının Müslüman kökenli gençlerden kaynaklandığını iddia ediyorlar. Yine de bazı Kur’an ayetlerinin çıkarılması çağrısını saçma buluyor ve manifestodaki “Yahudilere karşı yeni bir etnik temizlik uygulandığı, Yahudilerin Müslümanlardan 25 kez daha fazla saldırı riski altında olduğu, solcuların Müslüman oylarını almak için İslamcılığa karşı hoşgörülü davrandığı” gibi ifadeleri abartılı buluyorlar.
Üçüncü grupta ise manifestonun İslamofobik bir yorum olduğuna inanan ve tamamen kınayanlar yer almaktadır. Bu grup Kur’an ve İslam’ın özünde bir nefret kaynağı olduğunu düşünmenin bütün Müslüman camiasını kınamak ile eş anlama geldiğini iddia etmektedir. Keza aynı kişiler Yahudi aleyhtarlığının Müslümanlarla sınırlı kalmadığını öne sürerek Müslüman kökenli kişilerin de bu tür suçlar işlediklerini ve bu gibi suçların “İslami” veya dini gerekçeli olduğuna dair herhangi bir delil sunmadığını hatırlatıyorlar. Dolayısıyla Yahudi aleyhtarlığının çoklu nedenselliğine (kişisel, coğrafik, siyasi ve kültürel gibi) dikkat çekiyorlar.
- Manifestonun Kur’an-ı Kerim’den bazı ayetlerin çıkarılması çağrısı ne anlama geliyor?
- Bu manifesto Yahudi aleyhtarlığıyla ne ölçüde mücadele ediyor?
