Türkiye'de son yıllarda harareti düşen laiklik tartışmalarının hangi biçimde karşımıza çıktığı dönemsel hassasiyetleri göstermesi açısından önemlidir. Geçmişte laikliği tartıştığımız meseleler bugünkünden farklıydı. En önemli ayrım bugün toplum ve siyasetteki temel meseleleri konuşurken hem laiklik kavramına duyduğumuz ihtiyacın azalmış olması hem de tartışmanın kavramlarının değişmiş olmasıdır. Geçmişte daha çok kılık kıyafet ve semboller üzerinden yapılan tartışmanın bugün birlikte yaşamanın kurallarını ihtiva eden yeni anayasa bağlamında yapılması, geçmiş ile bugünün farkını ortaya koyuyor.
MODERNİZM VE KATI MUHAFAZAKÂRLIĞIN TEZAHÜRÜ
28 ŞUBAT VE İSLAMOFOBİ
ANTİ-PROPAGANDANIN ZAYIFLAMASI
Laikliğin tarihin akışında kaçınılmaz bir son durak olduğunu düşünenler için dini unsurlar her zaman geri olmayı ve eskiyi çağrıştırırlar, ileriye doğru akan zamanı durdurmakla tehdit ederler. Psikolojik olarak laikliğin elden gideceğinin vehmedilmesi laikliğe duyulan imanın neticesidir. Ancak iman boyutu bir kenara bırakılırsa, toplumun doğal seyrinde dini ve dünyevi unsurların birlikteliği keşfedilebilir. Bugün yaşadığımız aşama basit bir doğal seyrine bırakmadır. Laiklik Türkiye'de artık siyasetin ve toplumun dizayn edilmesinde işlevsel görülmüyor ve kullanılmıyor. Bundan dolayı bugün artık eskisi gibi semboller üzerinden dışlayıcı olarak değil, birlikte yaşamanın formülü olarak görülen anayasa bağlamında kapsayıcı bir biçimde gündeme geliyor.
[Yeni Şafak Düşünce Günlüğü, 11 Mayıs 2016].
