Muhalif çevreler iktidarın oy kaybı içerisinde olduğunu söylemekten mutluluk duyuyorlar. Son haftalardaki kimi anket şirketlerinin tartışmalı çalışmaları bir yana, bazı internet mecrası yöneticileri 2013'ten bu yana ısrarla "Erdoğan bu defa gidiyor" söylemini tekrarlamayı ve konuklarına tekrarlatmayı çok seviyorlar. Defalarca yanılsalar da yeni yeni argümanlarla bu emelin peşini bırakmıyorlar. Şimdilerde AK Parti'den ayrılanların kurduğu yeni partilerin genel başkanlarının ya da destekçilerinin Başkan Erdoğan'a getirdiği suçlamalar ile de bu söylemi zenginleştirmeye çalışıyorlar. Onları "iktidarın parçası iken yapılanlarla ilgili günahlarınızı itiraf edin baskısı" altında tutmaları işe yarıyor. Farklı tonlarda olsa da hem GP hem de DEVA yetkilileri 2013 ile 2016 arasındaki politikalarda kendilerini aklayacak, Erdoğan'ı suçlayacak beyanlarda bulunuyorlar.
***
Babacan iseDavutoğlu'nun bu söylemini"rövanşist" bularak Ve "mini darbe"dediği şeyin***
15 Temmuz sonrasındaCumhur ittifakını kurarak***
BununErdoğan'a desteği tahkimedeceğini düşünüyorlar.Yine İktidarın Doğu Akdeniz, Libya, Suriye, Irak ve terörle mücadele politikalarına muhalefetin eleştirileri ya yok ya da çok cılız kalıyor. Uluslararası aktörlerle çıkan gerilimlerde ifade ettikleri "daha uzlaşmacı olalım" ya da "ne işimiz var orada" söylemleri kısa sürede etkisizleşiyor, yerini sessizliğin getirdiği dolaylı bir onaya bırakıyor. Yerel seçimlerden sonra ve özellikle Koronavirüs ile mücadele döneminde takındığı siyasi tutum ile Erdoğan, karşıtlıktan beslenen siyasetçilere istedikleri polemik malzemesini de vermiyor. Erdoğan karşıtlığına bağımlılık, her versiyonuyla, muhalefetin siyaset üretebilme imkanının tüketen bir kara delik durumunda.
[Sabah, 10 Temmuz 2020].
