-
Lübnan’da gösteriler nasıl başladı?
Haddizatında siyasi bölünmüşlük ve krizler, yolsuzluk, dış müdahaleler vb. sorunların toplumun her kesimini derin bir memnuniyetsizliğe sürüklediği ülkede son zamlar bir fay hattının kırılarak biriken enerjinin dışa vurmasına neden oldu. Lübnan yeni bir toplumsal ve siyasal krize sürüklendi. Lübnan’da daha önce yaşanan ve daha çok bir mezhep ya da dini grubun diğerleri karşısında haklarını talep ettiği geçmişteki gösterilerin aksine son gösteriler her kesimden insanın daha çok toplumsal talepler çerçevesinde toplanması hasebiyle yeni bir durum olarak nitelenebilir. Göstericiler ülkede yaşanan bütün krizlerin faili olarak gördükleri Başbakan Hariri, Meclis Başkanı Nebih Birri ve Cumhurbaşkanı Mişel Aun’un istifasını istedi. Hariri’nin yetmiş iki saat sonra ilan ettiği geniş kapsamlı reformlar göstericileri ikna etmediğinden gösteriler devam ederken üç kişiden ilki olan Başbakan Hariri, Cumhurbaşkanı Aun’a istifasını sundu.
-
Lübnan’daki siyasi aktörlerin bu süreçte tavırları ne oldu?
Ancak Hariri’nin, hükümeti kurma sürecinde uzlaştığı Hizbullah liderinin açıklamalarının hilafına görevinden istifa etmesi mevcut statükoyu çatlattı ve Lübnan’daki krizin derinleşeceğinin en önemli işareti oldu. Hariri’nin istifasıyla Lübnan siyasetinde uzun müzakereler sonucunda kurulan hükümet ve siyasi uzlaşı bozulmuş oldu. Hariri geçiş hükümetini kurmakla görevlendirilse de Lübnan siyaseti yeni bir belirsizliğin içine sürüklenmiş oldu.
-
Gösterilerin Lübnan siyasetine muhtemel etkileri neler olabilir?
Başbakan'ın istifa etmesine rağmen geçiş hükümetini kurmakla görevlendirilmesi, Lübnan siyasetinde değişimin zorluğunu göstermektedir. Cumhurbaşkanı ve meclis başkanı istifa etse dahi –Lübnan siyaseti düşünüldüğünde– mensubu oldukları siyasi yapıların varlığını devam ettireceği, bu nedenle bölgesel ve küresel müdahalelerin olduğu gibi süreceği, bir uzlaşı oluşuncaya kadar krizin derinleşeceği, uzlaşı olması durumunda da göstericilerin temel taleplerinin karşılanmayacağı söylenebilir. Zira uzlaşı görüşmelerini yine mevcut aktörler sürdürecektir.
Bir diğer ifadeyle göstericilerin talepleri Lübnan’da yeni bir siyasi kriz doğurmuştur. Bu ise ekonomi piyasalarını ve reel ekonomiyi olumsuz etkileyecektir. Bu da göstericilerin rahatsız olduğu krizleri daha da derinleştirecek, toplumsal huzursuzluk arttıkça siyaset üzerindeki baskı da artacaktır. Yani Lübnan toplumu ve siyaseti gösterilerle birlikte yeni ve öngörülemez bir krizin içine girmiştir. Dolayısıyla göstericilerin umduğunu almadan elleri boş dönmeleri muhtemeldir.
-
Gösteriler Ortadoğu denkleminde nasıl okunabilir?
- Gösterilerin seyri ne olabilir?
