Washington 36 ülkeden devlet başkanı, 10 ülkeden delegasyon düzeyinde katılım ile II. Dünya savaşından bu yana yapılan en üst düzey toplantıya ev sahipliği yaptı. Nükleer güvenlik zirvesinin resmi konu başlığının dışındaki en ateşli konusu İran’dı. İran ise Washington zirvesine alternatif ama oldukça naif başka bir toplantıyı, ‘Herkese Nükleer Enerji, Hiç Kimseye Nükleer Silah’ zirvesini 17-18 Nisan’da düzenliyor. Nükleer tartışmalar üzerinden gerilimin yükselmesinin asıl sebebi ABD’nin BM Güvenlik Konseyi’nde İran’a yönelik bir yaptırım planını hayata geçirmek istemesi.
Nükleer merkezli İran tartışmaları sürekli dört ülke etrafında ele alınıyor: İran, ABD, İsrail ve Türkiye. Zirve boyunca Amerikan medyası da aynı alışkanlığı sürdürdü. İran ve İsrail merkezli tartışmaların neredeyse tamamında Türkiye de bir yolu bulunup aynı eksene oturtuldu. Başbakan Erdoğan’ın, bizim ilk kez duyduğumuz, muhtemelen makaslanmış ‘bölgemizdeki barışa en büyük tehlike İsrail’ cümlesi bağlamından koparılarak bol bol kullanıldı. Think-Tank’lerde kısa bir tur atmak ise Türkiye’nin İsrail ve İran’la ilişkilerine dair yaklaşımlarının Washington’da tüketime sunulan versiyonunun oldukça aleyhimize olduğunu görmek için yeterli oldu.
