Mayıs seçimlerini kaybeden muhalefet "değişim ve muhasebe" arayışında ciddi bir krize sürüklendi. Muhalefetin önde gelen partisi CHP'deki liderlik çekişmesi bir ortaoyunu gibi kamuoyunun gündeminde. Her geçen gün imalı açıklamalar yerini doğrudan değerlendirme ve suçlamalara bırakma eğiliminde. Anlaşılan CHP, seçim yenilgisini herkesin bir tarafından tuttuğu fil tarifi ile değerlendirecek. Malum, zaferin paydaşı çoktur da yenilginin sorumlusu olmuyor. Yenilginin sorumluluğu genel başkanda mı, partide mi ya da cumhurbaşkanı yardımcısı adayları olan İmamoğlu ve Yavaş'ın da yenilgide payı var mı? Küçük muhafazakâr partiler de yenilginin sorumluluğunu üstlenmeli mi? Muhalefet bu haliyle herkesin birbirini suçladığı bir noktaya gidiyor. CHP içindeki üstü örtülü eleştirileri İyi Parti Genel Başkanı Akşener'in açıktan yapması kimseyi şaşırtmaz. Görünen o ki, CHP "kim aday olur, değişimden ne anlamalıyız, kurultay yerel seçim öncesi mi, sonrası mı olur?" sorularıyla ve iktidar kapışmalarıyla önümüzdeki dört ayı harcayacak. Millet İttifakı partileri ve HDP-YSP bir yandan muhasebe-değişim diğer yandan yerel seçim kaygısı ile savrulmalar yaşayacak.
***
"muhalefetsiz otoriterlik"***
Bence muhalefete yol gösterenler de tıpkı CHP ve Kılıçdaroğlu gibi özeleştiri yapmalı. Özeleştiri yerine yine "öteki" olarak Erdoğan olgusuna sarılmalarını entelektüel çaresizlik olarak görüyorum. "Bak, iktidar değişiyor, toparlanın yoksa yerel seçimleri kaybedeceksiniz" söylemini yükseltmeleri anlaşılabilir. Ancak "Erdoğan'ın büyük planının muhalefetsiz otoriter rejim" kurmak olduğu yorumuna savrulmak "artık pes" dedirtiyor Muhalefetin krizinin sorumluluğu da Erdoğan'da, öyle mi?
[Sabah, 24 Haziran 2023].
