Sosyal güvenlik sistemleri, modern refah devletinin sürdürülebilirliği noktasında kritik bir eşiktedir. Türkiye özelinde ise sistem, demografik fırsat penceresinin daraldığı ve aktüeryal denge parametrelerin baskılandığı paradoksal bir süreçten geçmektedir. Bu çerçevede bu analiz; doğurganlık hızlarındaki dramatik düşüş ile beklenen yaşam süresindeki artışın kesişim kümesinde, sistemin finansal projeksiyonlarını titizlikle incelemektedir.
Bu analiz, veriler ekseninde Türkiye’nin yaşlanma hızının gelişmiş ekonomilerle olan korelasyonunu ve bu durumun sosyal güvenlik finansmanına yansımalarını ele almaktadır. Ayrıca erken emeklilik uygulamalarının aktüeryal denge üzerindeki tahrip edici etkisinden kayıt dışı istihdamın ortaya çıkardığı finansal boşluklara, sağlık harcamalarındaki nominal artışlardan prim tahsilatındaki yapısal sorunlara kadar pek çok değişkeni veriler ışığında tartışmaktadır.
Özellikle kamu yönetimi, iktisat ve sosyal politika disiplinleri için referans niteliği taşıyan bu analiz, sosyal güvenlik sisteminin gelecekteki “finansal sınavı” için rasyonel ve veriye dayalı bir öneri seti sunmaktadır.
