Bu analizde, çocuk koruma sistemlerinin önemli bileşenlerinden biri olan koruyucu aile hizmetleri tarihsel, hukuki ve uygulamaya dönük boyutlarıyla ele alınmaktadır. Koruyucu aile hizmetlerinin ortaya çıkışı ve gelişimi, dünyadaki farklı uygulama modelleri ve Türkiye’deki mevcut yapı incelenirken son yıllarda koruyucu aile sayılarında yaşanan artış ve aile temelli bakım hizmetlerine yönelik politika değişimleri değerlendirilmektedir. Ayrıca Türkiye’de uygulanan koruyucu aile modelleri, hizmetin yaygınlaşmasını destekleyen güncel çalışmalar ve sistemin karşı karşıya olduğu yapısal sorunlar güncel veriler ve literatür ışığında tartışılmaktadır.
Çalışmada aynı zamanda koruyucu aile uygulamalarının çocuklar, koruyucu aileler ve biyolojik aileler üzerindeki etkilerine de yer verilmektedir. Bu kapsamda koruyucu aile hizmetlerinin çocukların bağlanma ilişkileri, psikososyal uyumu ve gelişimsel süreçleri açısından sunduğu koruyucu işlevler değerlendirilirken bakım sürekliliği, biyolojik aileyle ilişkilerin sürdürülmesi, destek hizmetlerinin niteliği ve sistemin işleyişine ilişkin güçlükler de ele alınmaktadır.
Analiz, koruyucu aile hizmetlerinin yalnızca bir bakım modeli olarak değil çocukların iyi oluşunu destekleyen bütüncül bir çocuk koruma politikası olarak değerlendirilmesi gerektiği temel yaklaşımından hareketle uygulama ve politika düzeylerinde geliştirilmesine yönelik öneriler sunmaktadır.
