SETA, Avrupa'da kuralcı uluslararası düzenin aşınması ve transatlantik ilişkilerdeki gerilim arka planında, Temmuz 2026'da Ankara'da düzenlenecek NATO Zirvesi öncesinde Avrupa devletlerinin güvenlik öncelikleri ve askeri kapasitelerini mercek altına alan kapsamlı bir rapor yayımladı.
Ali Murat Kurşun ve Mehmet Salah Devrim imzalı "European Security at a Crossroads: Diverging Threats, Military Realities, and NATO 2026" başlıklı rapor, 2022 sonrası dönemde yayımlanan ulusal güvenlik ve savunma stratejisi belgelerini —mümkün olduğunca özgün dillerinde— resmi açıklamalarla destekleyerek inceliyor ve ülkelerin beyan ettikleri tehdit algılarıyla askeri kapasite taahhütlerini veriye dönüştürerek görselleştiriyor.
Rapora göre, Rusya tehdidi etrafında şekillendiği düşünülen kıta genelindeki görünür mutabakat, yakından bakıldığında üç ayrı alt-bölgesel güvenlik kompleksine ayrılıyor: Rusya odaklı bir Doğu, göç ve istikrarsızlık gibi toplumsal ve sınır-aşan meselelere odaklanan bir Güney ve geniş spektrumlu tehdit algısına sahip büyük güçler grubu. Bu farklı algılar askeri kapasiteye yansıdığında ise belirleyici unsurun korku değil kapasite olduğu görülüyor; kıta, tam spektrumlu hırs, topyekûn toplumsal savunma yaklaşımı ve niş alanlarda uzmanlaşma arasında bölünmüş durumda.
Mimari düzeyde rapor, tedarik eğilimlerinin ve Fransız-İngiliz nükleer ortaklığının sınırlarının tam bir stratejik özerkliğe değil, ABD'ye bağımlılığın kontrollü biçimde azaltılmasına işaret ettiğini ortaya koyuyor. Rapor, Avrupa'nın Ankara Zirvesi öncesindeki temel görevinin bu parçalı tehdit matrisini tutarlı bir stratejik vizyona dönüştürmek olduğu vurgusuyla sona eriyor.
Bu rapor İngilizce olarak hazırlanmıştır. Raporun Türkçe çevirisi yakında yayında olacaktır. Raporun tamamına buradan ulaşabilirsiniz:
