Uluslararası barış ve güvenliğin korunması, 1945’te Birleşmiş Milletler’in (BM) kurulmasından bu yana uluslararası hukukun temel amaçlarından biriyken Soğuk Savaş’ın başlaması, BM Kurucu Antlaşması ile öngörülen evrensel kolektif güvenlik sisteminin sınırlarını kısa sürede ortaya koymuştur. Amerika Birleşik Devletleri (ABD) ile Sovyetler Birliği arasındaki siyasal rekabet, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin (BMGK) etkin çalışmasını sık sık engellemiş ve bunun sonucunda bölgesel güvenlik düzenlemeleri giderek daha fazla önem kazanmıştır.
Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü’nü (NATO) kuran antlaşma ise uluslararası barış ve güvenliğin korunması üzerinde derin etkiler oluşturmuştur. NATO, uluslararası barış ve güvenliğin korunmasına dair BM kararlarının gereğinin yerine getirilmesi, saldırganlığın caydırılması, İttifaka üye ülkeler arasındaki sorunların barışçıl yollarla çözülmesi, üye ülkelerin iç istikrarlarının korunması, müttefikler arasındaki iş birliğinin güçlendirilmesi ve yeni güvenlik tehditlerine uyum sağlanmasında önemli başarılar elde etmiş ve etmeye devam etmektedir.
