Bu rapor 8 Aralık 2024 devriminin ardından Suriye'de değişen siyasi statüko karşısında İsrail'in benimsediği yeni askeri, diplomatik ve söylemsel stratejileri verilerle analiz etmektedir. İç savaşın başından itibaren zayıflatılmış bir Esed rejimini tolere eden İsrail, devrim sonrası kurulan Ahmed Şara liderliğindeki yeni yönetimi ontolojik bir tehdit olarak kodlamış ve Suriye politikasında radikal bir kırılmaya gitmiştir. Bu bağlamda hava ve kara saldırılarının niceliği ve niteliği benzeri görülmemiş bir seviyeye ulaşırken Golan Tepeleri'ndeki işgal hattı fiilen genişletilmiştir.
Rapor, İsrail'in Suriye'nin güneyindeki (özellikle Süveyda) Dürzi nüfusu ve Hikmet Hicri liderliğindeki milis güçlerini araçsallaştırarak kendisine müzahir nüfuz ve olası işgal sahası oluşturma çabasına dikkat çekmektedir. Eş zamanlı olarak yürütülen Suriye-İsrail diplomatik müzakereleri Tel Aviv tarafından sahadaki yeni fiili durumu meşrulaştırma aracı olarak kullanılmaktadır. Buna karşılık Şam yönetimi doğrudan askeri çatışmadan kaçınarak ABD ve Türkiye gibi aktörler üzerinden diplomatik dengeleme, devlet ve savunma sanayii kapasitesi inşası ve uluslararası yatırımları ülkeye çekerek uluslararası caydırıcılık üretme eksenli asimetrik bir strateji izlemektedir.
