Paris’in banliyösü Créteil’de öğretmen açığına karşı başlayan eylemler, bir ay içinde Fransa’nın sınırlarını aşarak İtalya, Belçika, Portekiz, İspanya, Yunanistan ve Arnavutluk’a yayılan ulusaşırı bir protesto dalgasına dönüşmüştür. Görünür tetikleyiciler ülkeden ülkeye farklılık gösterse de eğitim, konut ve yaşam maliyeti taleplerini birleştiren ortak payda Avrupa refah devletinin toplumsal sözleşmesinin aşınmasıdır. Hükümetler bu taleplere ağırlıklı olarak toplu gözaltılar, sokağa çıkma yasakları, asker konuşlandırması ve yeni suç tanımlarıyla karşılık vermiştir.
Bu rapor, protesto dalgasını refah devletinin krizi bağlamında ele almakta ve devletlerin tepkilerini toplanma özgürlüğü ile orantılılık ölçütleri üzerinden değerlendirmektedir. Bunun yanında gelişmelerin Avrupa siyaseti ve Türkiye-AB ilişkileri açısından olası sonuçlarını da tartışmaktadır. Ayrıca refah devletinin çekildiği alanı güvenlik devleti doldurdukça istisnai önlemlerin kalıcılaştığı, sivil alanın daraldığı ve aşırı sağın elinin güçlendiğine de işaret etmektedir.

